Leonidas Kanaris: Erlkönig, poem by Goethe, for soprano and ensemble

LEONIDAS KANARIS: «Erlkönig (Elfking)», Op. 38 (2007)
for soprano, violin, viola, cello and piano

Daphne Panourghia (soprano), Stella Tsani (violin), Paris Anastasiadis (viola), Lefki Colovou (cello), Elena Chounta (piano).

Το έργο βασίζεται στο γνωστό ομώνυμο ποίημα του Johann Wolfgang von Goethe (1749 – 1832). Η μπαλάντα του αυτή είναι από τις πλέον γνωστές και βασίζεται σε θρύλους της Δυτικής Ευρώπης -και της Σκανδιναβίας ειδικότερα- οι οποίοι συχνά βρίθουν συμβολισμών. Την έγραψε το 1782 εμπνεόμενος από μια παραπλήσια ιστορία που άκουσε. Είναι ιδιαίτερα γνωστή η μελοποίηση που έκανε στο ίδιο ποίημα ο Franz Schubert το 1815.

Στη μελοποίησή μου επιδίωξα την καλή απόδοση του κειμένου και των λόγων των τεσσάρων προσώπων (αφηγητής, πατέρας, γιός, δράκος), με κυρίαρχες τις εξπρεσιονιστικές μουσικές αναφορές. Η εκτέλεση αυτή έγινε στο Ινστιτούτο Γκαίτε της Αθήνας, στις 3 Μαρτίου 2007.
Η ελληνική μετάφραση του ποιήματος έχει ως εξής:

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ

Ποιός ιππεύει τόσο αργά μέσα στη νύχτα και τον αέρα;
Είναι ο πατέρας και το παιδί του.
Έχει το αγόρι καλά στην αγκαλιά του,
το κρατάει σφιχτά, το κρατάει ζεστό.

-‘’Γιέ μου, γιατί κρύβεις με τόση αγωνία το πρόσωπό σου;’’
-‘’Δεν βλέπεις εσύ πατέρα τον δράκοντα;
Τον δράκοντα με στέμμα και ουρά;’’-
-‘’Γιέ μου, αυτό είναι η καταχνιά.’’

-‘’Εσύ αγαπητό παιδί, έλα, πήγαινε με μένα!
Πολύ ωραία παιχνίδια θα παίξω εγώ μαζί σου.
Μερικά πολύχρωμα λουλούδια βρίσκονται στην παραλία.
Η μητέρα μου έχει μερικές χρυσές φορεσιές.’’

-‘’Πατέρα, πατέρα μου, δεν ακούς,
τι μου υπόσχεται ο δράκοντας;’’
-Να είσαι ήσυχος, μείνε ήσυχος παιδί μου!
Στα ξερόφυλλα σφυρίζει ο αέρας.’’

-‘’Θέλεις γλυκό αγόρι να έρθεις με μένα;
Οι κόρες μου θα σε περιμένουν όμορφα,
στήνουν νυχτερινό χορό στον Ρήνο,
θα σε νανουρίσουν, θα χορεύουν και θα τραγουδούν για σένα.’’

-‘’Πατέρα, πατέρα μου δεν βλέπεις εκεί
τις κόρες του δράκοντα σε τόπο σκοτεινό;’’
-‘’Γιέ μου, γιέ μου, βλέπω ότι
οι γέρικες λυγαριές φαίνονται τόσο γκρίζες.’’

-‘’Σ’ αγαπώ, μ’ ερεθίζει η όμορφή σου φιγούρα,
κι αν δεν είσαι πρόθυμος, θα χρησιμοποιήσω βία.’’
-‘’Πατέρα, πατέρα μου, αυτός με πιάνει!
Ο δράκοντας κάτι κακό μου έκανε!’’

Ο πατέρας τρέμει, ιππεύει γρήγορα,
κρατάει στην αγκαλιά το παιδί που βογγάει.
Φθάνει στην αυλή με κόπο και αγώνα.
Στα χέρια του το παιδί ήταν νεκρό.

———————————–

The piece is based on Johann Wolfgang von Goethe’s (1749 – 1832) renowned poem of the same title. His ballad in question is one of the most famous and is based on legends of the Western part of Europe and of Scandinavia in particular, which often abound in symbolism. The author wrote it in 1782, inspired by a similar story which came to his knowledge. The poem was set to music by Franz Schubert in 1815 and the song which resulted is equally well-known.

My fundamental concern was the correct rendering of the poem and the clear distinction of the four persons involved in the poem (narrator, father, son, elfking). The dominant musical references are expressionistic. This performance was held in Goethe Institut of Athens (3/3/2007).